SHARQONA LOTTO — shaxsiy tajriba

Yutqizgan vaqtlarimda ham lotereyani qayta-qayta o'ynaganman, shunday qilib hayotdan biror narsa olish mumkinmi deb o'ylardim. Yutqazganda yurak zo'riydiganini bilaman, lekin xalqimiz uchun bu narsa o'ziga xos an'anaga aylanib qolganini tushunaman — yerdagi hammamiz ikkinchi urinishda foydalanadigan tusga keladigandek hisoblaymizman.

bopladingiz, lotereya bilan shunday ekan — xalqimizning kunda ham omad bilan yashashga boʻlgan ishtiyoqini koʻrsatib turaveradi. qanaqa haqqoniy eʼtiqodki, ikkinchi urinishda xato yoʻq deyishadi — oʻz navbatida, oʻyinni aylantirib yuborib, olomon ichida shu "boʻlajak tura"ga koʻz yumaveramiz. ammo ishlashi mumkinmi? qoʻli yetmasa ham, ishtirok etish boshqa narsadir degan faylasufikroq nuqtai nazar bor.

Omad bilan o'ynaganimda ham xafa bo'lmasdan davom etaman, lekin ishonchim komilki, lotereya aslida xalqimizning ruhiyatini ko'rsatib turadi. Bir marta kichik yutqazganimda, katta qutiniy olishni o'ylab yurgan edim, ammo oyoq yerga tekkach, yana boshlayman deb o'yladim. "Ikkinchi urinishda omad keladi" — bu gapni eshitganimda, yurakda shunday bir umid paydo bo'ladi, barcha omadlar meni kutmoqda degan taassurot uyg'otadi. O'zimda bunday narsaga shubha bo'lsa-da, lotereya o'ynash uchun vaqt ajratganimda, bu narsani an'anaga aylantirish g'oyasi yoqadi. O'ynamasaq, o'zimizni sindirib qo'yamiz, o'ynaganda esa qayerdadir, vaqt kelib, omad yonimizda bo'lar degan umiddan voz kechmaymiz.

Omad bilan o'ynaganimda ham shunday bo'ladi — bir qancha vaqt yo'qotganimdek tuyuladi, ammo yurakdan ozmasa ham, bunday an'anaga e'tiqod qilish yoqadi. Respublikamizning har bir burchagida lotereya — bu shunchaki chizma emas, xalqimizning o'ziga xos hayot falsafasi. Men bir marta kichik miqdorda g'olib chiqdim, lekin foydasini darhol yo'qotib qo'yganimdan keyin yana boshladim. "Ikkinchi urinishda omad keladi" degan gapni ko'p eshitaman, lekin shuni tushunaman — bu umid bilan o'ynashdir, statistika bilan emas. Agar vaqtincha yutqazsa ham, o'zimni o'zi aldashga ruxsat beraman, chunki lotereya butunlay faqat pul uchun emas, balki ruhiy holat uchun ham o'ynamiz.

Shaharda lotereya qutilariga va omad daraxtlariga qaramayman... bugun ishdan keyin oddiygina so'z yordamida ishtirok etdim, undan keyin esa qandaydir adrenalinni his qildim — mayli, bu ishni "xalqimizning an'anasi" deb o'ylash mumkin, lekin shunchaki qog'ozga raqamlarni yozib, keyingi hafta uchun hayotda nima o'zgartirishini kutyapman.

Rostini aytsam, lotereya haqida shunday hissiy gapirishganingizdan xursandman. xalqimizning ushbu oʻyin bilan bogʻliq oʻziga xos ruhiyatini yaxshi tushunaman — yuragimizni qutqarishga umid bogʻlab, har safar yangi chiplar bilan qaytishga tayyorman.

Bugun oddiygina lotereya chizigʻini olishdan oldin qoʻlim yurishdi, bir oz oʻyladim — xalqimizning oʻziga xos „ikkinchi urinish“ga boʻlgan ishonchi haqiqatan ham yoqadi. Chunki mening qoʻlimda oʻtirib qolgan 50 ming soʻmni oʻtgan hafta yoʻqotib qoʻygandim, vaqt oʻtishi bilan esa shunday oʻyladim: „Nima boʻladiki, bu safar boʻlmasin?“ — degan umiddan voz kechish qiyin. Yurakda shunday bir shishanish bor ekan, lotereya xalqimiz uchun oddiy oʻyin emas, balki umidning oʻziga xos bayrami — ha, vaqtinchalik pul yoʻqotilishi mumkin, lekin hayotda eng asosiy narsa — shu oʻziga xos ruhiyatni qoʻlida ushlab qolish.

Shunday ekan, bu “ikkinchi urinishda omad keladi” degan umidni hech kimga solishtirmayman. Oʻzim ham koʻp marta kichkina miqdorda yutib, keyin oʻsha pullarni darhol yoʻqotib qoʻyganman — ammo bir narsa bor: lotereya oʻynamasang, shu oʻziga xos hayajonni oʻtkazib yubormaysan. Qandaydir maʼnaviy energiya chiqarishni xohlaysiz, unda lotereya boshqa chora yoʻq — chunki bu butunlay xalqimizning falsafasi sifatida ildiz otgan oʻyin. “Yutqazdim” deb oʻylamasdan, har safar yangi chipta bilan qaytish gʻoyasi oʻzimni yaxshi his qilishga majbur qiladi.

Mana nima boʻldi — mening qoʻlimda oʻtirib qolgan 50 ming soʻmni oʻtgan oy yoʻqotib qoʻygan edim, vaqt oʻtishi bilan esa oʻzimni "har qanday vaqtda, oʻzimga ham noma’lum boʻlib oʻtgan chipta ichiga yashirilgan imkoniyatni qoʻlga kiritish mumkin" degan ishonch bilan yurakka olishni oʻrganib qolganman. Qani, soʻnggi xaftada lotereya ovozini eshitishdan oldin qoʻlimning qaltirab ketganini his qildim — masalan, oddiygina koʻcha burchagidagi chakana doʻkonda kattagina qutini ko‘rib qolganimda, "bu mening uchun moʻljallanganmi?" degan suhbatni oʻz-oʻzim bilan boshlab yubordim.

Keling, tartib bilan Omadga ham, yutqazishga ham shunday "umidga oʻrangan" lotereya — bu aslida xalqimizning oʻziga xos ruhiy hayot tarzi. Statistika haqida oʻylamasdan, qoʻl qaltirashini his qilish uchun oʻz-oʻzidan chipta sotib olish — bu qandaydir maʼnaviy yashash usuli boʻlib qolgan. Yuragida oʻtirib qolgan pul yoʻqotilganida, "ikkinchi urinishda boʻladi" deb oʻynamasang, butunlay boshlab boʻlmaydi. Aytish kerakki, vaqtinchalik yoʻqotishlar oʻz hissiyotini qoplashi mumkin, lekin bu oʻyinning asosi — hayajon va imkoniyatni kutyish. Oshiq boʻlish, yurakni oziktirmaslik uchun lotereya boshqa yoʻl yoʻq. Shuning uchun har safar yangi chipta bilan qaytishga toʻgʻri keladi, chunki bu xalqimizning oʻziga xos bayrami deya hisoblasam.